Het begin
Kunstschaatsen is mijn eerste liefde. Ik begon met schaatsen toen ik 8 jaar oud was. Daarvoor deed ik een jaar ballet. Mijn vader keek altijd naar kunstschaatsen op de Olympische Spelen en ik keek altijd mee, zonder uitzondering!
Na de Olympische Spelen van 2014 kwamen mijn ouders met de mogelijkheid dat ik het ook zou kunnen proberen. Ik was direct verkocht en begon te schaatsen in Heist op den Berg. Niet veel later kwam er een schaatsbaan in Mechelen, wat veel dichter bij was voor ons. Al snel sloot ik aan bij de club en begon heel veel bij te leren in een korte tijd.
(de foto hierboven is gemaakt door een vriendin Nastya Krouglova tijdens het eindgala van mijn club Hivernia)
Opklimmen
Ik klom vlug op, begon pirouetten en sprongen te leren en was altijd heel enthousiast als ik nieuwe dingen mocht proberen. Ik begon wedstrijden te doen en klom op in de verschillende levels.
Tien jaar lang stond ik elke dag van de week op het ijs. Ik genoot er echt van! Ik kreeg clublessen maar als ik geen les had schaatste ik zelf op publieke beurten om op specifieke dingen te trainen. Er was geen dag waarop het schaatsbaan personeel mij niet zag. 🙂
Naast het schaatsen deed ik krachttraining en kreeg ik danslessen waarin we verschillende stijlen dans uitprobeerden en ballet.
In totaal deed ik bijna dertig wedstrijden, verspreid over heel België.
(Deze foto is van mijn voorlaatste wedstrijd, gemaakt door een vriend Axel Hendrickx.)
Het einde
Toen ik zeventien werd en moest gaan beslissen wat ik wilde gaan doen als studie kwam ik al snel tot de ontdekking dat ik elke dag trainen en school niet zou kunnen combineren. De sport is ook ontzettend duur.
Ik schaatste nog een jaar, en genoot met volle teugen van elk moment op het ijs. Daarna nam ik afscheid van mijn vriendinnen en coaches en begon met school.
Het was geen makkelijke beslissing en ik mis schaatsen (en dansen) nog elke dag. Door al mijn opdrachten heb ik eigenlijk geen tijd meer om te trainen.
Soms voelt het een beetje machteloos om te beseffen dat ik al die jaren van trainen zomaar verlies in een paar maanden.
Om toch nog bij het ijs te zijn ga ik vaak na school in de cafetaria studeren. Ik schaats ongeveer één keer in de twee weken.
Ik hoop dat op een dag ik kan terugkeren en gewoon voor mijzelf kan schaatsen. Zonder druk van te moeten presteren of te moeten opklimmen voor dat je “te oud” bent. Misschien doe ik dan adult wedstrijden. Wie weet wat de toekomst nog brengt. 🙂
Hieronder een YouTube video van mijn favoriete schaatstser Evgenia Medvedeva!