Een gedichtje

Groen en blauw

Ik sta hier in de kou

Druppels op mijn wang

Rustig, een beetje bang

Stilte overal

Gouden strepen in de hal

Mensen wandelen op en neer

Ergens diep van binnen doet het zeer

Ogen die ik herken maar ik niet wil zien

Een glimlach die ik al lang niet meer verdien

Alles wat leeft in mijn hoofd

Alles wat ik wil maar niet beloof

Ik ben te snel naar buiten gegaan

En toen kon ik het niet langer aan

Ik zag de bomen door het bos niet meer

En toch bleef ik proberen, keer op keer

Ik zocht naar antwoorden op vragen

Die ik niet begreep en bleven opdagen

Antwoorden in de ogen die niet meer naar mij keken

Antwoorden in situaties die we vergeleken

Nu sta ik in de kou

Samen met alle dingen waar ik nog van hou

Het bos waardoor ik me een weg moet banen

Druppels op mijn wang, of zijn het tranen?

Comments

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *